وبلاگ تخصصی پرستاری کودکان

زمينه و اهداف: شکاف لب و کام يکي از بيماريهاي شايع مادرزادي بوده و در بسياري از کودکان مبتلا با ساير اختلالات همراهي دارد. از جمله اختلالات شايع مشکلات شنوايي بوده و کاهش شنوايي هدايتي بدنبال اوتيت سروز در پيش از 90 درصد کودکان مبتلا به شکاف رويت مي شود. فراواني کم شنوايي حسي عصبي نيز در کودکان دچار اختلالات کرانيوفاسيال 5-3 درصد است.
تاخير در تشخيص و درمان کاهش شنوايي متاسفانه عوارض غير قابل جبراني را براي کودکان بهمراه دارد. هدف از اين مطالعه تعيين و علل و فراواني کاهش شنوايي در بيماران شکاف مي باشد.
روش بررسي: تعداد 101 کودک مبتلا به شکاف لب و کام بستري شده در بيمارستان کودکان در بين سالهاي 1385-1383 طي يک مطالعه مقطعي تحليلي معاينه باليني و انجام تست هاي شنوايي سنجي جهت غربالگري از نظر تعيين آستانه شنوايي قرار گرفتند. کليه اطلاعات در نرم افزار اطلاعاتي SPSS وارد و آناليز شدند.
يافته ها: 101 کودک مبتلا به شکاف لب و کام و يا لب تحت بررسي قرار گرفتند. (57 پسر و 44 دختر) 41.66 ماه ميانگين سني پسران و 29.34 ماه ميانگين سني دختران بود (P<0.05). 34 بيمار شکاف / کام ايزوله (11 پسر و 23 دختر)، 7 بيمار شکاف لب ايزوله (2 پسر، 5 دختر) و 60 بيمار شکاف کام، لب (43 پسر و 17 دختر) داشتند. 25 نفر از بيماران مبتلا به شکاف کام ايزوله و 2 نفر از بيماران شکاف ايزوله و 43 بيمار شکاف لب و کام دچار اوتيت سروز بودند.
دو نفر مبتلا به کاهش شنوايي حسي عصبي بودند که کودک دچار کاهش شنوايي نوع عميق جهت کاشت حلزون و کودک دچار کاهش شنوايي متوسط جهت استفاده از سمعک ارجاع شدند.
نتيجه گيري: با توجه به فراواني افت يا فقدان شنوايي در کودکان مبتلا به شکاف لب و کام و اهميت تشخيص زودرس اين اختلال در سنين رشد و تکامل، غربالگري شنوايي سنجي همه کودکان مبتلا به شکاف ضروري است.